Τον Μάιο του 2025 έφερα στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή το ζήτημα
της μαζικής ξήρανσης ελάτων και πλατάνων στα ελληνικά βουνά. Στόχος ήταν να
συνδεθεί πιο καθαρά η κατάσταση των δασικών οικοσυστημάτων με την ανθεκτικότητά
τους, τον κίνδυνο πυρκαγιών και την ερημοποίηση και να εξεταστούν ευρωπαϊκά
εργαλεία για έρευνα, πρόληψη και έγκαιρη προειδοποίηση.
Τον Ιούλιο του 2025 η συζήτηση επεκτάθηκε στην ίδια την
πολιτική προστασία. Με κοινοβουλευτική παρέμβαση έθεσα την ανάγκη για
πραγματικά έργα πρόληψης, αντιπυρικές ζώνες και ουσιαστικότερη συμμετοχή των
Δήμων και των δασικών υπηρεσιών στον σχεδιασμό.
Λίγες ημέρες αργότερα μετέφερα το ίδιο ζήτημα και στην
Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, επιμένοντας ότι η πολιτική προστασία δεν
μπορεί κάθε καλοκαίρι να ξεκινά τη στιγμή που η φωτιά έχει ήδη ξεσπάσει.
Τον Σεπτέμβριο του 2025 προσπάθησα να αναδείξω και μια άλλη
πλευρά του προβλήματος. Τους ευρωπαϊκούς πόρους που υπάρχουν για την πρόληψη,
αλλά δεν φτάνουν πάντα εκεί όπου χρειάζονται. Στους Δήμους, στις Περιφέρειες
και στις υπηρεσίες που καλούνται να κάνουν πραγματικά έργα στο πεδίο πριν από
την αντιπυρική περίοδο.
Τον Φεβρουάριο του 2026 επανέφερα στην Ολομέλεια την ανάγκη
για έναν πιο οργανωμένο ευρωπαϊκό προληπτικό σχεδιασμό, με χαρτογράφηση της
κλιματικής τρωτότητας κάθε Περιφέρειας και σύνδεση της ευρωπαϊκής
χρηματοδότησης με συγκεκριμένα έργα ανθεκτικότητας.
Τον Μάιο του 2026 η συμμετοχή μου στο θέμα απέκτησε και πιο
άμεση θεσμική διάσταση, με την ανάληψη καθηκόντων σκιώδους συντάκτη στη
γνωμοδότηση της Επιτροπής Περιφερειακής Ανάπτυξης για τον νέο Ευρωπαϊκό
Μηχανισμό Πολιτικής Προστασίας και τη συμμετοχή στην επεξεργασία του νέου
ευρωπαϊκού πλαισίου.
Στις 2 Ιουνίου 2026 η ίδια λογική πέρασε και μέσα στο ίδιο
το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, όπου είχα την πρωτοβουλία να φιλοξενηθεί η ευρωπαϊκή
παρουσίαση του Fuel the Solution, Not the Fire. Στο επίκεντρο βρέθηκε ακριβώς η
μετάβαση από την καταστολή στην πρόληψη, η σωστή διαχείριση των δασών, η μείωση
της καύσιμης ύλης και η ενίσχυση της ανθεκτικότητάς τους.
Σήμερα αρκετά από αυτά τα ζητήματα βρίσκονται πλέον στον
πυρήνα της ευρωπαϊκής πολιτικής. Πρόληψη πριν από την καταστροφή, καλύτερη
διαχείριση των δασών, έγκαιρη προειδοποίηση, ισχυρότερος ρόλος των Δήμων και
των Περιφερειών, χαρτογράφηση του κινδύνου και πλέον αξιοποίηση της τεχνητής
νοημοσύνης.
Αυτό είναι ίσως και το πιο ουσιαστικό στοιχείο της
σημερινής συζήτησης.
Η σύγχρονη πολιτική προστασία δεν μπορεί να σημαίνει μόνο
περισσότερα μέσα κατάσβεσης.
Πρέπει να σημαίνει περισσότερη γνώση, καλύτερη πρόβλεψη,
περισσότερη τεχνολογία, ανθεκτικότερα δάση και πραγματική πρόληψη πριν από την
επόμενη δύσκολη ημέρα.
Γιατί το ζητούμενο δεν είναι μόνο να γινόμαστε καλύτεροι
στο να σβήνουμε τις φωτιές.
Είναι να γινόμαστε καλύτεροι στο να μην τις αφήνουμε να
εξελίσσονται σε καταστροφές.
Για επικοινωνία: sakis.arnaoutoglou-office@europarl.europa.eu Tel. +306971926994


Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου