Η αρχή σε κάθε ευνομούμενη κοινωνία είναι η ισονομία. Η εφαρμογή κανόνων το ίδιο σε όλους και όλα.
Ο νόμος οφείλει να εφαρμόζεται με τον ίδιο
τρόπο απέναντι σε όλους μας, χωρίς εξαιρέσεις, χωρίς επιλεκτικές ευαισθησίες
και χωρίς διαφορετικά μέτρα και σταθμά.
Συμπολίτης μας, καταστηματάρχης, δέχθηκε
σύσταση από τη Δημοτική Αστυνομία του Δήμου Φλώρινας να απομακρύνει τέσσερις
ζαρντινιέρες με λουλούδια που είχε τοποθετήσει έξω από το κατάστημά του,
διαφορετικά θα του επιβαλλόταν πρόστιμο. Για όλους εμάς που γνωρίζουμε την
τοποθεσία, το σημείο του καταστήματος, οι ζαρντινιέρες δεν εμπόδιζαν ούτε στο
ελάχιστο τη διέλευση πεζών, ατόμων με αναπηρία ή παιδικών καροτσιών. Υπάρχει
περισσή άνεση στη διέλευση. Στόχος του συμπολίτη μας ήταν να προσφέρει μια πιο
όμορφη εικόνα στον δημόσιο αυτό χώρο. Άλλωστε είναι τοποθετημένες 40 χρόνια και
δεν ενόχλησαν ποτέ κάποιον πολίτη ή τον Δήμο Φλώρινας.
Κανείς δεν ισχυρίζεται ότι ο νόμος δεν πρέπει
να εφαρμόζεται. Αν υπάρχει παράβαση, ο νόμος προβλέπει συγκεκριμένες
διαδικασίες. Όμως, το ερώτημα που εύλογα γεννιέται στην περίπτωση μας είναι
άλλο, εφαρμόζεται ο ίδιος νόμος από την Δημοτική Αστυνομία με την ίδια συνέπεια σε όλες τις περιπτώσεις;
Διότι η καθημερινότητα στην πόλη μας λέει κάτι
διαφορετικό. Ότι η παραβατικότητα σε ορισμένες περιοχές της, πεζοδρόμια,
πλατειούλες, όπου η διέλευση ενός αναπηρικού αμαξιδίου ή ενός παιδικού
καροτσιού είναι αδύνατη λόγω αυθαίρετης κατάληψης κοινόχρηστων χώρων και για
τους οποίους δεν πληρώνουν μία στον Δήμο. Στη νέα αγορά, σε αρκετά σημεία, τα
φαρδιά πεζοδρόμια έχουν περιοριστεί αισθητά από τραπεζοκαθίσματα, εμπορεύματα ή
άλλες αυθαίρετες καταλήψεις. Στο ποτάμι το ίδιο. Αυτές οι εικόνες δεν είναι
περιστασιακές, αποτελούν καθημερινό φαινόμενο που γνωρίζουν όλοι οι πολίτες,
γιατί τις βλέπουμε καθημερινά.
Εκεί, γιατί η Δημοτική Αστυνομία δεν
επιδεικνύει την ίδια αυστηρότητα; Γιατί
δεν είναι με την ίδια συνέπεια, οι συστάσεις, τα πρόστιμα και οι έλεγχοι;
Γιατί ζει και βασιλεύει η παρανομία;
Όταν κε Δήμαρχε και κε Αντιδήμαρχε επί της Δημοτικής
Αστυνομίας, οι πολίτες βλέπουν να εξαντλείται η αυστηρότητα σας σε τέσσερις
γλάστρες με λουλούδια, ενώ σοβαρότερες παραβάσεις παραμένουν επί χρόνια σχεδόν
ανεξέλεγκτες, είναι φυσικό να δημιουργείται η εντύπωση ότι κάτι δεν λειτουργεί
σωστά. Και όταν δημιουργείται αυτή η εικόνα, η ευθύνη των αρμόδιων αρχών είναι
να την διαψεύσουν με πράξεις και όχι με λόγια. Τώρα θα μου πείτε τι σας λέω,
όταν δεν έχετε απαντήσει σε επιστολή συμπολίτη μας 16 μήνες!!!
Αν θεωρείται ότι οι γλάστρες που ομορφαίνουν
έναν χώρο συνιστούν τόσο σοβαρή παράβαση, τότε τι θα έπρεπε να ισχύει και για
τον ίδιο τον Δήμο, όταν τοποθετεί γλάστρες, φυτεύει λουλούδια και πραγματοποιεί
παρεμβάσεις καλλωπισμού σε δρόμους και πλατείες; Προφανώς όχι. Γιατί όλοι
αντιλαμβανόμαστε ότι ο καλλωπισμός μιας πόλης δεν είναι το πρόβλημα. Το
πραγματικό πρόβλημα είναι η επιλεκτική εικόνα που δίνεται στους πολίτες ως προς
την εφαρμογή των κανόνων.
Οι δημότες δεν ζητούν χάρη για κανέναν. Ζητούν
ισονομία. Ζητούν προσβασιμότητα. Ζητούν να αντιμετωπίζονται με την ίδια
αυστηρότητα όλες οι παραβάσεις, μικρές και μεγάλες.
Γιατί όταν η αυστηρότητα στρέφεται απέναντι σε
λίγα λουλούδια, ενώ τα πραγματικά εμπόδια στην προσβασιμότητα μένουν ανέγγιχτα,
τότε δεν ενισχύεται το αίσθημα δικαίου. Αντίθετα, ενισχύεται η απορία και η
αγανάκτηση. Πως χωρίσατε τους πολίτες σε ημετέρους και στην «πλέμπα».
Η Δημοτική Αστυνομία επιτελεί έναν σημαντικό
θεσμικό ρόλο. Δεν πρέπει όμως να αποπροσανατολίζεται με φετφάδες, με
διεκπεραίωση αλληλογραφίας, με παραμονή στα γραφεία των Αντιδημάρχων. Η δουλειά
τους είναι δίπλα στον πολίτη και η προστασία της περιουσίας του Δήμου. Γι' αυτό
ακριβώς οι πολίτες περιμένουν οι παρεμβάσεις της να χαρακτηρίζονται από
συνέπεια, αντικειμενικότητα και κοινή λογική.
Γιατί μια πόλη δεν γίνεται καλύτερη αφαιρώντας
τέσσερις ζαρντινιέρες. Γίνεται καλύτερη όταν οι νόμοι εφαρμόζονται ισότιμα για
όλους και όταν οι πραγματικές δυσκολίες της καθημερινότητας αντιμετωπίζονται με
την προτεραιότητα που τους αξίζει.
Όσο για τον μίζερο συμπολίτη μας που τηλεφώνησε
στην Δημοτική Αστυνομία αλλά και η σπουδή αυτής να «εξιχνιάσει το έγκλημα» έχω
να πω μόνο ντροπή, ντροπή, ντροπή, δεν
έχουμε τσίπα πάνω μας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου