Στην Ολομέλεια της Βουλής τοποθετήθηκε η Πέτη Πέρκα, βουλεύτρια Φλώρινας της Νέας Αριστεράς, σχετικά με το νομοσχέδιο του υπουργείου Εργασίας για την ενσωμάτωση της ευρωπαϊκής οδηγίας για ίσες αμοιβές.
Ξεκινώντας την τοποθέτησή της, η Πέτη Πέρκα εξέφρασε τα
ειλικρινή της συλλυπητήρια για τον θάνατο της Βάγιας Νέστορα, αλλά και τον
αποτροπιασμό «για μια πράξη αδιανόητη και απολύτως καταδικαστέα τόσο πολιτικά,
όσο ηθικά και ανθρώπινα». Χαρακτήρισε μάλιστα «απαράδεκτη» την τοποθέτηση του
κ. Κυρανάκη, την οποία επανέφερε ο κ. Καιρίδης, μιλώντας «με έναν διχαστικό
λόγο κι έναν ανιστόρητο λόγο». Γι’ αυτό, η Πέτη Πέρκα κάλεσε τους βουλευτές και
τους υπουργούς της ΝΔ να ενημερώσουν τον κ. Κυρανάκη ότι «ο ΕΛΑΣ είναι Εθνική
Αντίσταση, ενώ τον Αη Στράτη τον επισκέφτηκε ο Κώστας Καραμανλής και είπε ότι
είναι άξιοι τιμής οι αγωνιστές». Παράλληλα, κατηγόρησε τη ΝΔ ότι εργαλειοποιεί
τον θάνατο της Βάγιας Νέστορα, κάτι που «φαίνεται ότι το κάνουν για
μικροπολιτικό συμφέρον».
Προχωρώντας επί του νομοσχεδίου, η βουλεύτρια παρατήρησε πως
η υπουργός Εργασίας «χρειάστηκε μια ολόκληρη θητεία για να ενσωματώσει την
οδηγία της ΕΕ 2023/970» σχετικά με τη διαφάνεια στις αμοιβές και την ίση αμοιβή
ανδρών και γυναικών στην εργασία ίσης αξίας. «Το
κάνετε δε και εκπρόθεσμα, γεγονός που αποδεικνύει ότι πολιτικές που έχουν να
κάνουν με την ισότητα των φύλων, δεν αποτελούν προτεραιότητα για εσάς», είπε η
Πέτη Πέρκα προς την αρμόδια υπουργό. Επιπλέον, κατηγόρησε την κυβέρνηση για
επικοινωνιακή εκμετάλλευση: «Και όπως αντιμετωπίζετε κάθε φορά Οδηγίες που
είναι θετικές για τους εργαζόμενους, και αυτή την Οδηγία, που είναι αποτέλεσμα
πίεσης των Ευρωπαϊκών συνδικάτων, προσπαθείτε να την εκμεταλλευτείτε
επικοινωνιακά, ενισχύοντας το υποτιθέμενο «φιλεργατικό» προφίλ της κυβέρνησης
σας, ώστε να μπορεί ο προπαγανδιστικός της μηχανισμός να αντισταθμίσει τα
ακραία αντεργατικά νομοθετήματα. Συγχρόνως έχετε φροντίσει να υπονομεύσετε
διατάξεις και να τις περιορίσετε ασφυκτικά, ώστε να ακυρωθεί στην πράξη
οποιαδήποτε δυνατότητα στήριξης του κόσμου της εργασίας». Συγκεκριμένα, η
βουλεύτρια μίλησε για την «πρόβλεψη όταν δεν υπάρχει επιχειρησιακό σωματείο, οι
εργαζόμενοι να εκπροσωπούνται από τους αρχαιότερους στην επιχείρηση αντί από
εκλεγμένους εκπροσώπους ή συνδικαλιστικές οργανώσεις. Μια επιλογή που
αποκαλύπτει πώς αντιλαμβάνεστε τη συλλογική εκπροσώπηση και τον κοινωνικό
διάλογο. Παράλληλα, απουσιάζουν οι μηχανισμοί που θα εξασφάλιζαν την ουσιαστική
εφαρμογή των προβλέψεων της Οδηγίας».
Η Πέτη Πέρκα εξήγησε ότι «οι βασικές υποχρεώσεις
της Οδηγίας αφορούν επιχειρήσεις με περισσότερους από 100 εργαζόμενους, δηλαδή
περίπου το 0,5% των ελληνικών επιχειρήσεων, αφού η συντριπτική τους πλειονότητα
είναι μικρές και πολύ μικρές. Και σαν να μην έφτανε αυτό, η Οδηγία
ενσωματώνεται σαν να αφορά μια «ουδέτερη» αγορά εργασίας, χωρίς καμία
προσαρμογή στις ιδιαιτερότητες της ελληνικής πραγματικότητας». Ανέλυσε μάλιστα
αυτή την ελληνική πραγματικότητα κάνοντας λόγο για «επτά χρόνια διαδοχικών
νεοφιλελεύθερων παρεμβάσεων που οδήγησαν στην απορρύθμιση της εργασίας και σε
έναν πραγματικό εργασιακό μεσαίωνα». Χαρακτηριστικά, ανέφερε:
·
Συλλογικές συμβάσεις που καλύπτουν λιγότερο από το 20% των
εργαζομένων, όταν στον ευρωπαϊκό πυρήνα το ποσοστό προσεγγίζει το 70%,
·
Νομοθέτηση της πολλαπλής απασχόλησης και εργασίας έως 13 ώρες την
ημέρα,
·
Απλήρωτες υπερωρίες, περιορισμός των αδειών, αποδυνάμωση της
Επιθεώρησης Εργασίας και διαρκή χτυπήματα στα συνδικαλιστικά δικαιώματα,
·
Συμβάσεις μηδενικών ωρών (zero-hourcontracts).
Όπως τόνισε η Πέτη Πέρκα, «μοντέλο είναι πλέον
γνώριμο: χαμηλή συλλογική προστασία → ατομική διαπραγμάτευση →
μισθολογική ανισότητα». Και επεσήμανε ότι μέσα σε αυτή την πραγματικότητα οι
γυναίκες πληρώνονται λιγότερο. Η βουλεύτρια ανέλυσε το έμφυλο μισθολογικό χάσμα
στην Ελλάδα σημειώνοντας ότι «κυμαίνεται σήμερα στο 13%-14%, αυξημένο σε σχέση
με το 2018 που ήταν 10.4% , ενώ το συνταξιοδοτικό χάσμα ξεπερνά το 20%. Σύμφωνα με το ΙΝΕ/ΓΣΕΕ, το ποσοστό της εντελώς απλήρωτης πρόσθετης εργασίας
φτάνει για τις γυναίκες στο 41,1%, έναντι 29,9% για τους άνδρες. Οι γυναίκες
εξακολουθούν να αποτελούν την πλειονότητα των ανέργων, ενώ η μητρότητα
εξακολουθεί να λειτουργεί ως παράγοντας επαγγελματικών διακρίσεων. Την ίδια
στιγμή, η υποκειμενική φτώχεια παραμένει ιδιαίτερα υψηλή, ιδίως για τις
γυναίκες και τις νεότερες ηλικίες, γεγονός που αποτυπώνει ότι οι ανισότητες δεν
είναι μόνο μισθολογικές αλλά βαθιά κοινωνικές».
Επίσης, σχολίασε και την απάντηση της κυβέρνησης
σε αυτή την πραγματικότητα, κατηγορώντας την ότι αντιμετωπίζει το πρόβλημα
«αποκλειστικά ως ζήτημα διαφάνειας. Σαν να αρκεί η μεγαλύτερη πληροφόρηση για
να εξαλειφθούν οι ανισότητες. Η διαφάνεια, όμως, δεν αλλάζει τους συσχετισμούς
δύναμης στην αγορά εργασίας. Τους αποκαλύπτει· δεν τους διορθώνει». Και
πρόσθεσε: «Η ίδια η φιλοσοφία της Οδηγίας προϋποθέτει εργαζόμενους που έχουν
πραγματική διαπραγματευτική δύναμη και ισχυρούς θεσμούς προστασίας. Στην
Ελλάδα, όμως, αυτή η προϋπόθεση έχει συστηματικά αποδομηθεί από τις επιλογές
της κυβέρνησης. Γι' αυτό και λείπουν τα ουσιαστικά μέτρα: η ενίσχυση των συλλογικών
συμβάσεων, η στελέχωση των ελεγκτικών μηχανισμών και συγκεκριμένες πολιτικές
μείωσης των ανισοτήτων».
Η Πέτη Πέρκα επεσήμανε βέβαια και τις
παρατηρήσεις της Επιθεώρησης Εργασίας και του Συνηγόρου του Πολίτη σχετικά με
την υποστελέχωση στην Ελλάδα, η οποία καθιστά αδύνατη την αποτελεσματική
εφαρμογή νέων υποχρεώσεων. «Αντίστοιχα, η ίδια η Ευρωπαϊκή Ένωση, με την Οδηγία
για τους επαρκείς κατώτατους μισθούς, θέτει ως στόχο την κάλυψη τουλάχιστον του
80% των εργαζομένων από συλλογικές συμβάσεις. Εσείς επιλέγετε να αγνοείτε αυτή
τη διάσταση, παρότι χωρίς συλλογική διαπραγμάτευση η ισότητα στις αμοιβές θα
παραμείνει θεωρητική», συμπλήρωσε η βουλεύτρια. Παράλληλα, υπογράμμισε μια
«άσχετη διάταξη» που έφερε η κυβέρνηση, με την οποία διευρύνει την κυριακάτικη
εργασία σε νέες κατηγορίες βιομηχανικών επιχειρήσεων.
Κλείνοντας την τοποθέτησή της, η Πέτη Πέρκα
επεσήμανε ότι η απάντηση της Νέας Αριστεράς είναι διαφορετική, καθώς «η ισότητα
στις αμοιβές δεν είναι μια λογιστική άσκηση ούτε ένα ζήτημα καλύτερης
πληροφόρησης. Είναι ζήτημα δημοκρατίας στην εργασία. Και χωρίς ισχυρά εργασιακά
δικαιώματα, χωρίς συλλογική διαπραγμάτευση και αποτελεσματικούς ελεγκτικούς
μηχανισμούς, καμία Οδηγία, όσο θετική κι αν είναι, δεν αρκεί από μόνη της για
να εξασφαλίσει πραγματική ισότητα». Γι’ αυτό και απαιτεί:
·
Κατάργηση των αντεργατικών νόμων Χατζηδάκη και Γεωργιάδη
·
Επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων και του ουσιαστικού κοινωνικού
διαλόγου
·
Ισχυρή Επιθεώρηση Εργασίας με προσωπικό και πόρους
·
Πλήρη καταγραφή και αμοιβή κάθε ώρας εργασίας
·
Καθιέρωση 32ωρης εβδομαδιαίας εργασίας και
·
Ουσιαστικές πολιτικές στήριξης της μητρότητας και των επαγγελμάτων
όπου κυριαρχεί η γυναικεία εργασία (ψευδοεργολαβία, ψευδοαπασχόληση).
Τέλος, δεν παρέλειψε να
μιλήσει για την τροπολογία για τους εργασιακούς συμβούλους της ΔΥΠΑ που
κατατέθηκε από σύσσωμη σχεδόν την αντιπολίτευση και από 16 ανεξάρτητους
βουλευτές της Αριστεράς θέτοντας ερωτήματα για όσα ανέφερε η ίδια η υπουργός
Εργασίας περί προκήρυξης 1.000 θέσεων: «Εργασιακών συμβούλων μέσω ΑΣΕΠ; Με
αντικειμενικά κριτήρια; Με ουσιαστική μοριοδότηση της εμπειρίας; Ακολουθώντας
το μοντέλο των προηγούμενων προκηρύξεων που είχε εφαρμόσει η ίδια η κυβέρνηση ή
επιλέξατε μια διαδικασία που απαξιώνει την εξειδικευμένη εμπειρία, αφού
ετοιμάζετε πρόγραμμα απασχόλησης για 1.000 άνεργους επιστήμονες, όχι
εργασιακούς συμβούλους;». Και κατέληξε λέγοντας ότι η κυβέρνηση «εισάγει για
πρώτη φορά τη συνέντευξη ως κρίσιμο κριτήριο επιλογής. Είναι αυτό που μας λέει
ότι δεν θέλουμε κλειστές διαδικασίες. Δημιουργούνται δηλαδή εύλογα ερωτήματα
για τη διαφάνεια και την αξιοκρατία των προσλήψεων».
Η τοποθέτηση: https://www.youtube.com/watch?v=iStX811IynE
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου