Οι καιροί ου μενετοί, η Φλώρινα δεν πρέπει να χάσει την κτηνοτροφία της

Δυστυχώς  τα προγράμματα του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων για την εξυγίανση και την πρόληψη από την ευλογιά είναι φτωχά και χωρίς προοπτική για την περιοχή της Φλώρινας και της Δυτικής Μακεδονίας. Η αποζημίωση που εισέπραξαν οι κτηνοτρόφοι μας για μία σεζόν είναι μόλις 3 ευρώ το κεφάλι δηλαδή 2 ημέρες για όλο τον χρόνο,  αφού μια προβατίνα χρειάζεται 1.5 ευρώ την ημέρα.

 Και είναι χωρίς προοπτική γιατί η κτηνοτροφία στην περιοχή μας καταστρέφεται καθημερινά, αφού η κυβέρνηση έχει εγκαταλείψει τους κτηνοτρόφους στην τύχη τους και δεν παρεμβαίνει αποτελεσματικά. Δεν υπάρχει «στρατηγική και οραματική πολιτική που θα δώσει εκ νέου μια προσδοκία και έναν προσανατολισμό στους κτηνοτρόφους», όπως είχε επισημάνει στην μεγάλη σύσκεψη για την ευλογιά ο Αντιπεριφερειάρχης Θανάσης Τάσκας.

Η κυβέρνηση πρέπει να δώσει λύσεις και όχι να τιμωρεί τους κτηνοτρόφους για την ευλογιά. Και για τις λύσεις αυτές έπρεπε να παρέμβει έγκαιρα και πιεστικά ο κ. Παπασωτηρίου, ο οποίος θυμήθηκε μετά ένα χρόνο ότι υπάρχει ευλογιά στην περιοχή μας και τα ζώα είναι εγκλωβισμένα. 

Η παρέμβαση του κυβερνητικού βουλευτή Φλώρινας, με την ερώτηση του  γεννά εύλογα θυμηδία. Πριν ένα χρόνο έκανε την ίδια περίπου ερώτηση με μηδενικά αποτελέσματα μέχρι σήμερα. Μάλιστα η κατάσταση αντί να βελτιωθεί έχει επιδεινωθεί.

 Η ευλογιά των αιγοπροβάτων στην περιοχή μας, που οδηγεί την κτηνοτροφία στην καταστροφή, δεν είναι πεδίο για φτηνές πολιτικές, δεν είναι  δημόσιες σχέσεις για μια ακόμη μία αφορμή για επίσκεψη, για μια φωτογραφία, μια δήλωση και μια κοινοβουλευτική ερώτηση.

Η κτηνοτροφία δεν χρειάζεται πολιτικά «κουτάκια», χρειάζεται λύσεις. Για τους κτηνοτρόφους της Φλώρινας είναι ζήτημα επιβίωσης. Το πολιτικό  θέατρο δεν αποδίδει, γιατί η πραγματικότητα του κτηνοτρόφου  της Φλώρινας είναι δύσκολη.

Ο κυβερνητικός βουλευτής μας είπε ότι συναντήθηκε με το προσωπικό της Διεύθυνσης Κτηνιατρικής, ενημερώθηκε για την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί μετά τα κρούσματα στην Καστοριά και για τα μέτρα που εφαρμόζονται στη Φλώρινα και στη συνέχεια κατέθεσε κοινοβουλευτική ερώτηση προς τους αρμόδιους υπουργούς. Η ερώτηση περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, ζητήματα αποζημιώσεων και ζητά στοιχεία για τις επισκέψεις των κτηνιάτρων στις εκμεταλλεύσεις.

Το πρόβλημα ξεκινά όταν φεύγουμε από το τρυπάκι της ερώτησης και βλέπουμε τη μεγάλη εικόνα. Και αυτή είναι τα προβλήματα των κτηνοτρόφων και της κτηνιατρικής υπηρεσίας Φλώρινας. Γιατί η κτηνιατρική υπηρεσία είναι ένας μηχανισμός άμυνας της κτηνοτροφίας και σαν τέτοιο πρέπει να τον βλέπουμε και όχι ως ένας αριθμός υπαλλήλων που πρέπει να αυξηθεί.

Η Διεύθυνση Κτηνιατρικής Φλώρινας ασφαλώς χρειάζεται προσωπικό. Και μάλιστα άμεσα. Χθες θα έλεγα. Όταν οι κτηνίατροι καλούνται να ελέγχουν εκμεταλλεύσεις, να κάνουν απογραφές, κλινικές εξετάσεις, δειγματοληψίες και να επιβλέπουν την εφαρμογή των μέτρων βιοασφάλειας, συν τον υπόλοιπο ζωικό πληθυσμό της περιοχής, η στελέχωση και η επαρκής χρηματοδότηση είναι δύο απολύτως κρίσιμα μεγέθη. Είναι αναγκαίες παράμετρες για να σωθεί η κτηνοτροφία στην περιοχή μας.

Βέβαια η κτηνοτροφία δεν μπορεί να σωθεί μόνο με αυτά.

Ο κτηνοτρόφος που έχει υποχρεωθεί να κρατά τα ζώα του μέσα, εγκλωβισμένα,  χωρίς δυνατότητα κανονικής βόσκησης, αντιμετωπίζει ένα τεράστιο και καθημερινό κόστος ζωοτροφών που καλείται να αντιμετωπίσει χωρίς την κρατική αρωγή. Το 1.5 ευρώ που πληρώνουν ανά κεφαλή ζώου είναι καθαρή κοροϊδία.

Ποιος πληρώνει αυτό το κόστος; Ο κτηνοτρόφος. Ποιος πληρώνει την απώλεια εισοδήματος όταν μειώνεται ή διακόπτεται η παραγωγή γάλακτος; Πάλι ο κτηνοτρόφος.

Και όταν οι αποζημιώσεις δεν ανταποκρίνονται στο πραγματικό οικονομικό κόστος που υφίσταται μια εκμετάλλευση, ποιος καλείται τελικά να σηκώσει το βάρος; Πάλι ο κτηνοτρόφος.

Αυτά είναι τα ερωτήματα που θα περίμενε κανείς να βρίσκονται στο επίκεντρο μιας ουσιαστικής πολιτικής παρέμβασης της κυβέρνησης, τουτέστιν και στον αξιότιμο κυβερνητικό βουλευτή αλλά και το κόμμα της Φλωριναίας ΝΔ.

Και εδώ βρίσκεται η ουσία της κριτικής μας στην  ερώτηση του κ. Παπασωτηρίου.

Δεν αρκεί να λέμε ότι πρέπει να αυξηθεί το προσωπικό της Κτηνιατρικής υπηρεσίας. Πρέπει να ζητάμε ταυτόχρονα επαρκή χρηματοδότηση της υπηρεσίας, πραγματική κάλυψη του κόστους που δημιουργούν τα υποχρεωτικά μέτρα, δίκαιες αποζημιώσεις για το ζωικό κεφάλαιο και ουσιαστική αποκατάσταση της απώλειας εισοδήματος από το γάλα και την παραγωγή. Και αυτά δυστυχώς δεν τα είδαμε στην ερώτηση του κ. Παπασωτηρίου, η οποία φαίνεται να έχει συνταχθεί με προχειρότητα και σπουδή.

Όμως υπάρχει άλλο ένα ζήτημα που δεν μπορούμε να το περάσουμε ντούκου. 

Σε ένα τόσο σοβαρό πρόβλημα όπως είναι η ευλογιά των αιγοπροβάτων, που οι συνέπειες από αυτήν διαπερνούν το σύνολο της κοινωνίας μας, ο κ. Παπασωτηρίου επέλεξε την εύκολη λύση γι αυτόν πλην όμως ατελέσφορη την σύσκεψη με την διεύθυνση κτηνιατρικής. Γιατί  δεν επεδίωξε μια κοινή σύσκεψη όλων των θεσμικών και υπηρεσιακών παραγόντων της Περιφερειακής Ενότητας Φλώρινας; Το γραφείο του θεματικού Αντιπεριφερειάρχη είναι ακριβώς στον επάνω όροφο της κτηνιατρικής. Στον πρώτο όροφο η διεύθυνση κτηνιατρικής στον δεύτερο όροφο το γραφείο του θεματικού Αντιπεριφερειάρχη Θανάση Τάσκα.

  Ο κ. Αντιπεριφερειάρχης με τον θεσμικό του ρόλο και με την συνολική εικόνα που έχει για την περιοχή της ΠΕ Φλώρινας θα είχε συμβάλει ουσιαστικά στην επίλυση προβλημάτων από την ασθένεια της ευλογιάς.

 Μια κοινή σύσκεψη Βουλευτή, Αντιπεριφερειάρχη, Κτηνιατρικής κτηνοτροφικών συλλόγων και κτηνοτρόφων θα μπορούσε να καταγράψει όλα τα προβλήματα και να διαμορφώσει ένα ενιαίο πλαίσιο ουσιαστικών διεκδικήσεων και λύσεων προς την κυβέρνηση. Εκτός και αν αυτό φοβάται ο κυβερνητικός βουλευτής. Κάτι που μαρτυρά η ερώτηση του.

Και από μια τέτοια συνεργασία είχαν να ωφεληθούν  πολλά οι κτηνοτρόφοι μας. 

Να επισημάνω ότι στο ζήτημα αυτό δεν χωράνε προσωπικές συμπάθειες και αντιπάθειες. Αν υπάρχει πολιτική ή προσωπική διάσταση στις σχέσεις μεταξύ αιρετών, αυτή πρέπει να μένει έξω από τα ζητήματα που αφορούν την κοινωνία.

Ένας βουλευτής δεν εκπροσωπεί μόνο όσους τον ψήφισαν. Εκπροσωπεί ολόκληρη την Περιφερειακή Ενότητα Φλώρινας.

Η συνεργασία δεν είναι προσωπική χάρη αλλά υποχρέωση απέναντι στους κτηνοτρόφους, τους πολίτες.

 Να θυμίσω ότι τον Ιούλιο του 2025,  κατά την επίσκεψη του τότε Υφυπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης Χρήστου Κέλλα στη Φλώρινα, με αντικείμενο την ευλογιά, ο κ. Παπασωτηρίου είχε ζητήσει αύξηση του προσωπικού της κτηνιατρικής Φλώρινας αλλά δυστυχώς δεν εισακούστηκε κι έτσι ένα χρόνο μετά υποχρεώθηκε να επαναλάβει την ερώτηση του με το ίδιο σχεδόν περιεχόμενο.

Σήμερα το πραγματικό ερώτημα για εσάς κ. Παπασωτηρίου  και τους κτηνοτρόφους είναι τι έχει αλλάξει μέσα σε ένα χρόνο; Ενισχύθηκε η κτηνιατρική υπηρεσία; Σίγουρα όχι. Χρηματοδοτήθηκε επιπλέον για να ανταπεξέλθει στα προγράμματα που πρέπει να εφαρμόσει και τις ανάγκες που υπάρχουν; Σίγουρα όχι. Προστατεύτηκε το εισόδημα των κτηνοτρόφων; Απότι λένε οι ίδιοι όχι, γιατί οι αποζημιώσεις είναι κατά πολύ χαμηλότερες από τις απώλειες εσόδων.

 Οι κτηνοτρόφοι μας  δεν χρειάζονται άλλη μια ενέργεια προσωπικής πολιτικής προβολής   με την στείρα ερώτηση. Εκτός και αν θέλει να τους εκδικηθεί.

Αυτό που χρειάζονται από χθες ακόμα είναι το κοινό μέτωπο, η κοινή προσπάθεια, τα θετικά αποτελέσματα, η ικανοποίηση των κτηνοτρόφων.

Χρειάζονται Κτηνιατρική υπηρεσία ικανοποιητικά στελεχωμένη και αρκούντως χρηματοδοτημένη.

Χρειάζονται ζωοτροφές και μέτρα που να ανταποκρίνονται στο πραγματικό κόστος των περιορισμών.

Χρειάζονται αποζημιώσεις που να καλύπτουν πραγματικά τις απώλειές τους.

Χρειάζονται πολιτικό προσωπικό που, να μπορεί να καθίσει στο ίδιο τραπέζι με όλους τους θεσμικούς φορείς, ακόμη και αν μεταξύ τους υπάρχουν διαφωνίες.

Χρειάζονται εισόδημα, ασφάλεια, υποδομές, προοπτική, ελπίδα.

Ο πρωτογενής τομέας μπορεί και πρέπει να αποτελέσει έναν από τους βασικούς πυλώνες της νέας παραγωγικής Φλώρινας, του νέου παραγωγικού της μοντέλου.

Και αυτό δεν είναι μόνο υπόθεση των αγροτών και κτηνοτρόφων. Είναι υπόθεση όλων μας. Γιατί πίσω από κάθε χωράφι που καλλιεργείται υπάρχει μια οικογένεια.  Πίσω από κάθε κοπάδι υπάρχει ένας άνθρωπος, μια οικογένεια  που επιμένουν πεισματικά παρά τις αντιξοότητες και το δυσμενές περιβάλλον να μένουν στον τόπο τους. 

Ας μην περιμένουμε να κλείσει και η τελευταία στάνη και να μείνει χέρσο και το τελευταίο χωράφι, γιατί τότε θα έχουμε την ολική καταστροφή.

 Γιατί τελικά κ. βουλευτά το ζητούμενο δεν είναι ποιος θα πιστωθεί μια ερώτηση στη Βουλή. Το ζητούμενο είναι αν θα σωθεί η κτηνοτροφία της Φλώρινας, κι εδώ χρειάζονται όλοι.

Και σε αυτό το ερώτημα οι κτηνοτρόφοι δικαιούνται κάτι περισσότερο από πολιτικές κινήσεις εντυπωσιασμού, που αλλοίμονο είναι και η ερώτηση σας.

Δικαιούνται απτά αποτελέσματα που δυστυχώς δεν έχουν.

 

Μπάμπης Θ. Τριανταφυλλίδης