Δήλωση της Βουλεύτριας Φλώρινας της Νέας Αριστεράς Πέτης Πέρκα
Η εικόνα των τριών
γιγαντιαίων εκσκαφέων στη Μαυροπηγή να καταρρέουν μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα από
ελεγχόμενες εκρήξεις αποτελεί ένα ισχυρό συμβολικό στιγμιότυπο της αποτυχημένης
πολιτικής που εφαρμόζεται τα τελευταία χρόνια στη Δυτική Μακεδονία.
Για ακόμη μία φορά, η ΔΕΗ
και η κυβέρνηση επέλεξαν να προχωρήσουν σε μια τόσο σημαντική ενέργεια χωρίς
καμία ουσιαστική ενημέρωση της τοπικής κοινωνίας, των αυτοδιοικητικών φορέων
και των πολιτών της περιοχής. Χωρίς διάλογο, χωρίς διαβούλευση, χωρίς καμία
εξήγηση για το πώς αυτή η απόφαση εντάσσεται σε έναν συνολικό σχεδιασμό για το
μέλλον της περιοχής.
Το ερώτημα είναι απλό:
πού βρίσκεται σήμερα το σχέδιο για το Μουσείο Βιομηχανικής Κληρονομιάς που είχε
εξαγγείλει η ίδια η διοίκηση της ΔΕΗ;
Εδώ και χρόνια ακούμε
υποσχέσεις για τη διατήρηση της ενεργειακής και βιομηχανικής ταυτότητας της
Δυτικής Μακεδονίας. Έχουν εκπονηθεί μελέτες. Έχουν χαρακτηριστεί από το
Υπουργείο Πολιτισμού σημαντικά τμήματα του μηχανολογικού εξοπλισμού ως κινητά
μνημεία βιομηχανικής κληρονομιάς. Έχουν κατατεθεί προτάσεις για Μουσείο
Λιγνίτη, για ανοικτό μουσείο στα ορυχεία, για αξιοποίηση των λιγνιτικών
εγκαταστάσεων και σε χώρους ανάδειξης της βιομηχανικής ιστορίας της περιοχής.
Ο ίδιος ο Πρόεδρος και
Διευθύνων Σύμβουλος της ΔΕΗ είχε αναφερθεί στη δημιουργία Μουσείου Βιομηχανικής
Κληρονομιάς και στη διατήρηση στοιχείων της ενεργειακής ιστορίας της περιοχής.
Σήμερα, όμως, αντί να
βλέπουμε την υλοποίηση αυτών των δεσμεύσεων, βλέπουμε την καταστροφή
εμβληματικών μηχανημάτων που συνδέθηκαν με την παραγωγική ιστορία της Δυτικής
Μακεδονίας και με τον μόχθο χιλιάδων εργαζομένων που επί δεκαετίες στήριξαν το
ενεργειακό σύστημα της χώρας.
Η κυβέρνηση οφείλει να
απαντήσει:
- Υφίσταται
ακόμη ο σχεδιασμός για το Μουσείο Βιομηχανικής Κληρονομιάς;
- Ποια
στοιχεία του λιγνιτικού εξοπλισμού προβλέπεται να διατηρηθούν;
- Ποιο
είναι το συνολικό σχέδιο προστασίας και ανάδειξης της βιομηχανικής
κληρονομιάς της περιοχής;
- Ποιο
ήταν το κόστος των αποξηλώσεων και ποιες συμβάσεις έχουν συναφθεί για την
απόσυρση του εξοπλισμού;
Η συζήτηση αυτή δεν αφορά
τη νοσταλγία για το παρελθόν. Αφορά το δικαίωμα μιας ολόκληρης περιοχής να
διατηρήσει την ιστορική της μνήμη και να αξιοποιήσει την ενεργειακή της
κληρονομιά ως αναπτυξιακό εργαλείο για το μέλλον.
Δυστυχώς, η εικόνα των
εκσκαφέων που ανατινάζονται έρχεται να προστεθεί σε μια σειρά αποτυχιών της
κυβερνητικής πολιτικής για τη Δυτική Μακεδονία.
Η λεγόμενη «Δίκαιη
Αναπτυξιακή Μετάβαση» αποδεικνύεται, μέχρι σήμερα, περισσότερο ρητορική
δέσμευση παρά υλοποιημένη πολιτική. Το πρόγραμμα Δίκαιης αναπτυξιακής Μετάβασης
εξελίσσεται σε απόλυτο φιάσκο. Οι μεγάλες επενδύσεις που εξαγγέλθηκαν δεν
υλοποιούνται, τα ποσοστά απορρόφησης εξαιρετικά χαμηλά, δεν δημιουργούνται νέες
θέσεις εργασίας, Οι αποκαταστάσεις εδαφών στα λιγνιτωρυχεία δεν έχουν καν
ξεκινήσει, στερώντας από τις τοπικές κοινωνίες κρίσιμους αναπτυξιακούς πόρους
και δυνατότητες δημιουργίας θέσεων εργασίας.
Τα κοινωνικοοικονομικά
στοιχεία αποτυπώνουν μια βαθιά κρίση: Η Δυτική Μακεδονία καταγράφει σταθερά τα
υψηλότερα ποσοστά ανεργίας στη χώρα. Η ανεργία των νέων παραμένει η υψηλότερη
μεταξύ των λιγνιτικών περιφερειών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η περιφέρεια αποτελεί
τη μοναδική στη χώρα όπου η Ακαθάριστη Προστιθέμενη Αξία δεν αυξήθηκε την
τελευταία δεκαετία.
Τα παραπάνω καταδεικνύουν
ότι η απολιγνιτοποίηση, όπως εφαρμόζεται, κινδυνεύει να εξελιχθεί σε μια
μετάβαση χωρίς κοινωνική δικαιοσύνη, με σοβαρές επιπτώσεις στην απασχόληση, την
τοπική ανάπτυξη και τη συνοχή των λιγνιτικών περιοχών.
Αυτή δεν είναι δίκαιη
μετάβαση. Είναι εγκατάλειψη.
Η κυβέρνηση και η
διοίκηση της ΔΕΗ οφείλουν να καταλάβουν ότι η Δυτική Μακεδονία δεν είναι ένας
χώρος όπου μπορούν να κατεδαφίζουν, να αποξηλώνουν και να αποφασίζουν ερήμην
των πολιτών.
Δεν μπορεί την ώρα που η
απολιγνιτοποίηση βαλτώνει, οι επενδύσεις καθυστερούν και οι νέοι εγκαταλείπουν
την περιοχή, η μοναδική εικόνα που παράγει η κυβέρνηση να είναι οι εκρήξεις και
οι κατεδαφίσεις.
Όταν γκρεμίζεις χωρίς
σχέδιο όσα συμβολίζουν την παραγωγική ταυτότητα ενός τόπου, δεν διαγράφεις μόνο
το παρελθόν του. Υπονομεύεις και το μέλλον του.
Γιατί, όπως έγραφε ο
Γιώργος Σεφέρης, «σβήνοντας ένα κομμάτι από το παρελθόν, σβήνουμε ένα
αντίστοιχο κομμάτι από το μέλλον».
Και αυτό ακριβώς
συμβαίνει σήμερα στη Δυτική Μακεδονία.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου