Το τρένο επέστρεψε, απουσιάζει η πολιτική της κυβέρνησης

 

 Η επαναλειτουργία της σιδηροδρομικής γραμμής Φλώρινα–Θεσσαλονίκη, μετά από τρία χρόνια σιωπής, παρουσιάζεται ως επιτυχία. Και πράγματι, είναι μια θετική εξέλιξη που σε μεγάλο βαθμό, όπως είπε και ο Υπουργός Κωνσταντίνος  Κυρανάκης, οφείλεται στην επιμονή του  κυβερνητικού βουλευτή Σταύρου  Παπασωτηρίου, ο οποίος έδωσε και το στίγμα του τι σιδηρόδρομο θέλουμε. Να έχει ηλεκτροκίνηση, να συνδεθεί με τις όμορες χώρες (Βόρεια Μακεδονία και Αλβανία), να συντομευθεί ο χρόνος μετακίνησης μας προς Θεσ/νίκη, να έχει ηλεκτροκίνηση και να συνδεθεί με την ΒΙΠΕ Φλώρινας. Και αυτή η προσέγγιση δεν είναι καθόλου μα καθόλου θεωρητική. Είναι ρεαλιστική και  άμεσα υλοποιήσιμη. Έπρεπε να ήταν το πρώτο έργο του ΔΑΜ για τον τόπο μας στο πλαίσιο της απολιγνιτοποίησης. 

Το ερώτημα μου είναι, υπάρχει σχέδιο για το αύριο; Γιατί η πραγματικότητα δεν αλλάζει με μια επανεκκίνηση δρομολογίων.  Δεν είναι αρκετή για την περιοχή μας

και μπορεί να αποτελέσει απλώς την αρχή.

Η ΕΡΩΤΗΣΗ

Ο Αναπληρωτής Υπουργός Μεταφορών κ. Κωνσταντίνος Κυρανάκης είχε την καλοσύνη να απαντήσει δια μακρών στην ερώτηση μας, την οποία παραθέτουμε καθώς και την απάντηση του.

ΕΡΩΤΗΣΗ (Τριανταφυλλίδης Χ.):  Κε Υπουργέ δεν θέλω να χαλάσω το κλίμα αισιοδοξίας που υπάρχει αλλά σήμερα εγκαινιάζετε μία γραμμή και ένα τρένο που έρχεται από τα πολύ παλιά, που θα έλεγα ότι αδικεί τους Φλωρινιώτες. Αυτό που περιμένουμε εμείς είναι κάτι άλλο. Και επειδή ξέρουμε ότι δεν μασάτε τα λόγια σας, μπορείτε να μας πείτε πότε η Φλώρινα θα έχει ηλεκτροκίνηση, ένα τρένο το οποίο όπως είπε ο βουλευτής κ. Παπασωτηρίου  θα ανταγωνίζεται του αυτοκίνητο;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ (Κυρανάκης Κ.): Το τρένο από σήμερα μπορεί να ανταγωνιστεί το αυτοκίνητο καταρχάς. Τα κόστη των εισιτηρίων θα είναι πολύ χαμηλότερα.

ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ Τριανταφυλλίδη: Έχουμε μεγάλους χρόνους κ. Υπουργέ, θέλουμε να είναι ανταγωνιστικό στο αυτοκίνητο.

 ΑΠΑΝΤΗΣΗ (Κυρανάκης Κ.): Έχουμε την αίσθηση κάποιες φορές ότι βλέποντας τα τρένα πολύ μεγάλης ταχύτητας σε άλλες χώρες της Ευρώπης ότι αυτό μπορεί να γίνει σε οποιαδήποτε γραμμή εντός Ελλάδος.

Για να έχεις υπερυψηλές ταχύτητες χρειάζεσαι μεγάλες ευθείες. Ένας σιδηρόδρομος ο οποίος έχει χτιστεί όπως εδώ στην Βόρεια Ελλάδα πολλές δεκαετίες πριν και έχει συγκεκριμένες καμπύλες έχει συγκεκριμένη χάραξη δεν μπορεί να αναπτύξει πολύ μεγάλες ταχύτητες ακόμη κι αν έχεις τρένα, ηλεκτροκίνητα τα οποία πηγαίνουν με 300 χιλιόμετρα την ώρα.

Άρα λοιπόν αν λέμε βάζω σε προτεραιότητα την ασφάλεια πρέπει να το τηρούμε κιόλας. Εδώ σε αυτή τη γραμμή λόγω της καμπυλότητας και λόγω της χάραξής της η ασφαλής ταχύτητα είναι έως 100 χιλιόμετρα.

ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ (Τριανταφυλλίδης):  Πότε θα έχουμε ηλεκτροκίνηση και μικρούς χρόνους μετακίνησης;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ (Κυρανάκης Κ.): «Σήμερα είμαστε εδώ για να εγκαινιάσουμε την επαναλειτουργία μιας γραμμής που ζητούσε η τοπική κοινωνία. Εσείς μας ζητάτε τώρα να κάνουμε μια άλλη χάραξη. Μια άλλη χάραξη είναι ένα καινούργιο έργο για το οποίο δεν υπάρχει ούτε μελέτη ούτε πρόταση από κάποιον επαγγελματικό φορέα ούτε εξασφαλισμένη χρηματοδότηση.

Μου μιλάτε για κάτι θεωρητικό. Εγώ μιλάω για κάτι πρακτικό.

Από σήμερα, από αυτό το μήνα μάλλον οι Φλωρινιώτες μπορούν να χρησιμοποιήσουν τρένο για τη Θεσσαλονίκη.

Ας πάμε να βελτιώσουμε την επιβατική εμπειρία σε αυτό που έχουμε και αυτό το θεωρητικό που λέτε εσείς να το εξετάσουν οι επαγγελματικοί φορείς να δούμε αν έχει νόημα να γίνει.

Διότι, σας ξαναλέω, οι υπερυψηλές ταχύτητες, όπως αυτές που έχουν επιτευχθεί σε κάποιες ευρωπαϊκές πόλεις γίνονται μόνο με πολύ μεγάλες ευθείες. Μεγάλες ευθείες στη χώρα μας χρειάζονται γέφυρες και σήραγγες.

Δηλαδή, πολύ μεγάλες επενδύσεις πολλών δισεκατομμυρίων για να γίνουν οπουδήποτε. Όπως έχουν γίνει, λοιπόν, στον άξονα Αθήνα- Θεσσαλονίκη και ξέρουμε πάρα πολύ καλά τα κόστη και ξέρουμε και τα προβλήματα που δημιουργήθηκαν από τη συντήρηση ή μη συντήρηση κατά καιρούς.

Εγώ θεωρώ ότι η εμπιστοσύνη στο σιδηρόδρομο μπορεί να επιτευχθεί αν πηγαίνουμε με σταθερά βήματα. Με βήματα τα οποία, να ξέρει η Πολιτεία, ο ΟΣΕ, οι επιχειρήσεις οι οποίες δραστηριοποιούνται για να μεταφέρουν επιβάτες, ότι μπορούν να τηρήσουν τις υποσχέσεις και δεσμεύσεις συντήρησης. Χωρίς συντήρηση δεν υπάρχει σιδηρόδρομος. Ο λόγος που έκλεισε η γραμμή εδώ μεταξύ Έδεσσας και Φλώρινας, είναι διότι δεν υπήρχε επαρκής συντήρηση. Δεν υπήρχε ραδιοκάλυψη σε σήραγγες. Αν υπήρχε ένα θέμα, ένα περιστατικό μέσα σε μια σήραγγα, δεν ήταν ασφαλές να μείνει εκεί το τρένο. Θα έμενε χωρίς επικοινωνίες ο μηχανοδηγός και οι επιβάτες.

Δεν υπήρχε συντήρηση για τη βλάστηση. Δεν υπήρχε συντήρηση στις ράγες. Άρα, λοιπόν, γι' αυτά κάποιοι εργάστηκαν για να μπορούμε σήμερα να έρθουμε εδώ με αξιοπιστία και ασφάλεια και να εκτελέσουμε το πρώτο δοκιμαστικό δρομολόγιο.

Ας πατήσουμε πάνω σε αυτό το σταθερό βήμα και στα επόμενα θα επανέλθω όταν υπάρχει μια συγκεκριμένη πρόταση».

     Η πραγματικότητα αλλάζει με σχέδιο και αυτό ακριβώς απουσιάζει από την κυβέρνηση. Μας τόπε καθαρά ο κ. Κυρανάκης στην απάντηση του για ένα σύγχρονο τρένο. «Μου ζητάτε μια άλλη χάραξη είναι ένα καινούργιο έργο, για το οποίο δεν υπάρχει ούτε μελέτη ούτε πρόταση από κάποιον επαγγελματικό φορέα ούτε εξασφαλισμένη χρηματοδότηση».

Δυστυχώς η Δυτική Μακεδονία συνεχίζει να παραμένει εγκλωβισμένη  σε ένα ξεπερασμένο σιδηροδρομικό μοντέλο της κυβέρνησης με αργές μετακινήσεις, έλλειψη ηλεκτροκίνησης, ανύπαρκτη διασύνδεση με την παραγωγή και μηδενική εξωστρέφεια. Την ώρα που η υπόλοιπη Ευρώπη επενδύει σε γρήγορα «πράσινα» και διασυνδεδεμένα δίκτυα, εδώ συζητάμε ακόμη τα αυτονόητα και τα οποία είναι ανύπαρκτα για την Δυτική Μακεδονία.

 Ένα σύγχρονο τρένο με ηλεκτροκίνηση δεν είναι πολυτέλεια κ. Υπουργέ  είναι προϋπόθεση ανάπτυξης.

Η σύνδεση με τη ΒΙΠΕ δεν είναι μια τεχνική λεπτομέρεια είναι όρος επιβίωσης για την τοπική οικονομία.

Η διασύνδεση με τα Δυτικά Βαλκάνια δεν είναι μακρινό όραμα είναι γεωγραφική και οικονομική αναγκαιότητα.

Κι όμως, απέναντι σε αυτές τις ανάγκες, η απάντηση της κυβέρνησης δια στόματος Κυρανάκη παραμένει απογοητευτικά παθητική.

Ο Υπουργός Υποδομών και Μεταφορών, δήλωσε ορθά κοφτά ότι δεν υπάρχει σχετικός σχεδιασμός και ότι το ζήτημα μπορεί να εξεταστεί εφόσον κατατεθεί πρόταση. Με απλά λόγια  αν δεν το ζητήσουμε, δεν θα γίνει. «Ζήσε Μάη μου να φας τριφύλλι», λέει ο λαός μας. 

Εδώ προκύπτει και το κρίσιμο ερώτημα. Είναι δυνατόν η στρατηγική για τις υποδομές μιας ολόκληρης περιφέρειας όπως η δική μας να εξαρτάται από το αν θα κατατεθεί πρόταση, όταν μάλιστα υπέστη τις οδυνηρές συνέπειες της βίαιης απολιγνιτοποίησης; Όταν μας υποσχέθηκε ο ίδιος ο πρωθυπουργός τα 6.5 δις ευρώ, τα οποία μέχρι σήμερα είναι άφαντα;

Η ανάπτυξη κ. Κυρανάκη δεν είναι διαδικασία «κατόπιν αιτήματος»  αλλά ευθύνη της κυβέρνησης. Κι εσείς είστε ανεύθυνοι ακόμα από την εποχή του Υπουργού Μεταφορών του κ. Σταϊκούρα, ο οποίος δήλωσε πως για σιδηρόδρομο στην περιοχή της Φλώρινας ότι θα αρχίσουν να συζητάνε μετά το 2035!!!

Η Δυτική Μακεδονία δεν μπορεί να συνεχίσει να λειτουργεί με όρους καθυστέρησης. Δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως περιοχή δεύτερης ταχύτητας. Και δεν μπορεί να αρκείται σε ημίμετρα που βαφτίζονται πρόοδος.

Η επιστροφή του τρένου είναι ένα πρώτο βήμα. Το αν θα παραμείνει ένα συμβολικό γεγονός ή θα εξελιχθεί σε πραγματικό μοχλό ανάπτυξης, εξαρτάται από κάτι πολύ πιο ουσιαστικό Την ύπαρξη πολιτικής βούλησης για μια μέτρια τουλάχιστον αναβάθμιση της γραμμής, ώστε να γίνεται με άνεση η μετακίνηση μας και να είναι  ανταγωνιστική  στο αυτοκίνητο. Γιατί ρεαλιστικά κ. Υπουργέ μπορούμε να κερδίσουμε 45 λεπτά με μία ώρα στη διαδρομή Φλώρινα-Θεσσαλονίκη.

  Η σύνδεση με την ΒΙΠΕ είναι ο πιο ρεαλιστικός στόχος απ όλους και μάλιστα βραχυπρόθεσμα, που μπορεί να ενισχύσει την τοπική οικονομία, να φέρει επενδύσεις, να συγκρατήσει τον πληθυσμό, να αλλάξει τον συσχετισμό των ηλικιών στην περιοχή, να ζωντανέψει την ΠΕ Φλώρινας. 

Ιδού πεδίον δόξης λαμπρόν για όλους ο αγώνας για ένα τρένο που μας αξίζει.

 

Μπάμπης Θ. Τριανταφυλλίδης